opvoedkunde
vrouwelijk (de)/ˈɔpfutˌkʏndə/
Wat is de betekenis van opvoedkunde?
opvoedkunde betekent: de leer van de opvoeding, de wetenschap die het opvoeden bestudeert
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de leer van de opvoeding, de wetenschap die het opvoeden bestudeert
Voorbeelden van "opvoedkunde" in een zin
- - Opvoedkunde is natuurlijk ook een wetenschap, maar het is ook een kunst die de een beter beheerst dan de ander.
- - Om kinderen op te mogen voeden heb je geen diploma opvoedkunde nodig al zijn er mensen die daaraan twijfelen.
Etymologie
* van opvoeden en kunde
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek