Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

orbitaal

onzijdig (het)/ΛŒΙ”rbiˈtal/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. natuurkunde, scheikunde (natuurkunde) (scheikunde) een staand golfpatroon zoals een elektron dat vormt in ingevangen toestand rond een atoomkern
    In goudatomen in de grondtoestand worden s-, p-, d- en f-orbitalen aangetroffen.

Etymologie

#de omloop (van een satelliet) betreffend

Vertalingen

Engelsorbital
Spaansorbital