woorden
boek
Start
›
O
›
ordening
ordening
vrouwelijk (de)
/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
een regelmatig, een aangebrachte orde, het tegendeel van chaos
wiskunde
(wiskunde) een ordeningsrelatie in de wiskunde
Etymologie
* van ordenen
Synoniemen
systematiek
taxonomie
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← ordenende
ordeningen →