organisatiecriminaliteit

vrouwelijk (de)/ˌɔrɣaniˈza(t)siˌkrimiˌnaliˌtɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) misdaad die in een legaal samenwerkingsverband van mensen wordt begaan om een op zichzelf legaal doel daarvan te bereiken
    Op basis van onderzoek naar 41 strafzaken trekt het WODC de conclusie dat organisatiecriminaliteit zelden wordt bestraft – en indien wel, dan licht. De onderzochte dossiers betroffen onder meer beursfraude, hypotheek- en verzekeringsfraude, belastingontduiking en subsidiefraude.