orthodoxie
vrouwelijk (de)/ɔrtodɔk'si/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) het streng vasthouden aan de kerkleer of enige andere leerThans is het percentage orthodoxe joden weer groeiende: behoort slechts 11% van de Amerikaanse joden tot de orthodoxie, onder de jongeren bedraagt dat percentage reeds 16%.
- (religie) een van de drie varianten van het christendom, met volgelingen voornamelijk in de Balkan, Oost-Europa en Rusland
Etymologie
*afgeleid van het Oudgriekse δοξος 'dóxa' (begrip, mening, oordeel) en
Vertalingen
Engelsorthodoxy
Fransorthodoxie
DuitsOrthodoxie
Spaansortodoxia
Italiaansortodossia
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek