oven

mannelijk (de)/ˈovə(n)/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

huishouden, kookkunst (huishouden) (kookkunst) besloten ruimte die verhit wordt om er voorwerpen in te smelten, te bakken enz
U kunt de kant-en-klaarmaaltijd zo in de oven doen.

*van Middelnederlands """, in de betekenis van ‘plaats om te bakken’ aangetroffen vanaf 1240

Engelsoven

Fransfour

DuitsOfen

Spaanshorno

Italiaansforno

Zweedsugn

Deensovn