Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

overnoeming

vrouwelijk (de)/o.vər.ˈnu.mɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) beeldspraak waarbij men een woord B zegt in plaats van het woord A terwijl er tussen A en B een vaste relatie (een contiguïteitsrelatie) is
"Ik heb Couperus gelezen" is een overnoeming van "Ik heb een boek van Couperus gelezen".

Etymologie

* van overnoemen .

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek