overste

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die de hoogste leiding van iets heeft
    De overste besloot hieraan niet mee te werken.
  2. religie (religie) het hoofd van een abdij of mannenklooster
  3. militair (militair) een rang in het leger

Etymologie

* In de betekenis van ‘aanspreektitel van een luitenant-kolonel; in België: meerdere in rang’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1588