paus

mannelijk (de)/pɑus/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

beroep, religie (beroep) (religie) hoofd van de rooms katholieke kerk en bisschop van Rome
Naast kerk en paus kwamen de afzonderlijke naties voorzichtig op, in het bijzonder Engeland, Frankrijk en Spanje, waar vorsten de macht naar zich toe trokken en het bestuur centraliseerden.
Ik had er enthousiaste verhalen over gehoord en had een kamer geboekt in hotel De Gouden Leeuw, gevestigd in een pand dat eind vijftiende eeuw na een stadsbrand was herbouwd en waar pastoor Adriaan Floriszoon Boeyens, de latere en enige Nederlandse paus Adriaan vi, moet hebben geresideerd.
beroep, religie (beroep) (religie) hoofd van de Koptisch-Orthodoxe Kerk en bisschop van Alexandrië

*Van het Latijnse papa (bisschop, paus), dat op zijn beurt komt van het Griekse papas (vader).

hij is te Rome geweest en heeft de paus niet gezien — hij heeft het belangrijkste gemist
hoe dichter bij de paus (of bij Rome), hoe slechter christen
roomser dan de paus zijn — overdreven nauwgezet of strikt zijn
: paus

Engelspope

Franspape

DuitsPapst

Spaanspapa

Italiaanspapa, pontefice

Portugeespapa

Russischпапа римский

Chinees教皇

Japans法皇

Koreaans로마 교황

Poolspapież

Zweedspåve

Deenspave