pene

vrouwelijk (de)/ˈpenə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch, verouderd (juridisch) (verouderd) boete of andere straf op het overtreden van een bepaling in een contract, reglement of overheidsbesluit
    {{ouds
  2. verouderd (verouderd) vergelding voor iets wat je verkeerd doet
    Hier nogmaals zullen wij, om de vermeerdering van den inkoopprijs te ontgaan, en op pene in den strijd tegen vreemde mededinging onder te gaan, ons tot het pijnlijk einde gedwongen zien, het loon te verlagen, en den werklui aldus hun nederigen overvloed, misschien zelfs een deel van het hoogstnoodige te ontnemen’....

Etymologie

*via Middelnederlands "pene" van Latijn "poena" "straf",; cognaat met pijn en "peine"

Uitdrukkingen

  • te pene zetten