penwortel
mannelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- wortel van een plant die recht naar beneden, diep in de grond steektDe vlezige penwortel kan snel breken, legt hij uit. En dat gebeurt ook. De zwarte kluit die hij ophoudt, lekt een wit sap. 'Het is echt een rotklus om dit schoon te maken,' legt Ronald uit. 'Dit flans je niet eventjes in elkaar zoals een fifteen minute meal van Jamie Oliver.'Ze is zo weggelopen uit een gevecht met een Metasequoia glyptostoboides -een goed te snoeien bladverliezende conifeer- die muurvast verankerd stond aan „een penwortel van meer dan een meter.”
Vertalingen
Engelssinker root, peg root
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek