peripateticus
mannelijk (de)/ˌperipaˈtetiˌkʏs/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (filosofie) aanhanger van de peripatetische school van Aristoteles
Etymologie
*afgeleid van het Griekse 'patos' (pad)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek
*afgeleid van het Griekse 'patos' (pad)