planten

/ˈplɑntən/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

biologie (biologie) taxonomisch rijk of , waarvan de meeste leden uit cellulose bestaande celwanden hebben en aan fotosynthese doen
Vaatplanten zijn planten met transportvaten voor vloeistoffen.

werkwoord

ov (ov) (een plant) in de aarde zetten om te laten groeien of bloeien
U bent goed in planten kweken, dus leer me wat u weet.
figuurlijk (figuurlijk) neerzetten
'Nou pa, elke keer dat we een nieuw project aangaan, denk ik aan jou en vraag ik me af waar jij die eerste steen zou planten' Lauren lijkt zich even te moeten herpakken, maar heft dan haar glas.

*[2] van Latijn "Plantae"

Engelsplant, plant

Fransplanter

Duitspflanzen

Spaansplantar, sembrar

Italiaanspiantare

Portugeesplantar

Russischсажать

Chinees種, 种, 种植

Japans植える, うえる

Koreaans심다

Arabischزرع

Turksekmek

Poolssadzić

Zweedsplantera

Deensså, plante