plegen

/'pleɣə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) begaan, een (gewoonlijk verboden) handeling uitvoeren
Hij pleegde een dubbele moord (misdaad , zelfmoord, plagiaat, aanslag, echtbreuk, overspel).
zorgen voor
auxl (auxl) gewoon zijn, vaak doen
Hij placht iedere week naar de schouwburg te gaan.

* In de betekenis van ‘gewoon zijn’ voor het eerst aangetroffen in 1200

Engelscommit, do habitually, fornicate

Franscommettre, avoir l'habitude

Duitsverüben, begehen, gewohn sein

Spaanscometer, soler, fornicar

Zweedsbegå, bruka