poëtaster
mannelijk (de)/poweˈtɑstər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- slechte dichter
Etymologie
* van middeleeuws Latijn "poetaster", dat is afgeleid van "poeta" "dichter"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek
* van middeleeuws Latijn "poetaster", dat is afgeleid van "poeta" "dichter"