Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
poëzieregel
mannelijk (de)/poweˈzireɣəl/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (dichtkunst) reeks woorden uit een gedicht die als een zin worden aangehaaldIn de opening van het boek met lente en het einde met herfst en daartussendoor de hoofdstukken in Suriname, benoemd als natte en droge tijd, geeft Roemer invulling aan de poëzieregel van de eerste bladzijde: de jaargetijden verdringen elkaar voortdurend.
- (dichtkunst) conventie waaraan een gedicht hoort te voldoenVolgens de ‘regels’ van de alexandrijn moet er na de derde jambe, dus midden in de versregel een cesuur (rust) komen. Focquenbroch overtreedt die ‘poëzieregel’ o.a. door de komma in vers 3 achter top te plaatsen - dus na de tweede jambe - en in vers 11 na oven, en in 13 door de komma na waarheyt en na man.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek