polemicus
mannelijk (de)/poˈlemiˌkʏs/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die graag strijd voert in de mediaEdwards is primair een pastor, geen polemicus. De enige systematische verhandeling die hij over Christus schreef, is een preek over Zijn uitnemendheid.”Hij is de meest gevreesde polemicus van Frankrijk, heeft een tiental werken op zijn naam en schreef zopas Destin français, een brok literaire non-fictie die de lange geschiedenis van zijn land en Europa omvat, van de Frankische koning Clovis tot huidig president Macron.
Etymologie
* van het Griekse woord πόλεμέω póleméo, dat oorlog voeren betekent
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek