polyurethaan

onzijdig (het)/ˌpoliˌyreˈtan/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

materiaalkunde (materiaalkunde) bepaald type kunststof dat licht en buigzaam en toch sterk en slijtvast is
Polyurethaan wordt gebruikt als isolatiemateriaal in woningen.
Als er polyurethaan op je handen komt kan je dat er niet afhalen, het zal er vanaf moeten slijten.
Zo ontdekte ik harsen, polyurethaan en elastomeren. Fantastische materialen waarmee ik als productontwerper ben gaan experimenteren.
scheikunde (scheikunde) polymeer gevormd door de reactie van een twee- of meervoudig isocyanaat met een twee- of meervoudige alcohol
Polyurethanen kunnen elastomeren zijn, maar ook harde of zachte schuimen, afhankelijk van de precieze aard van de monomeren.

*afgeleid van "urethaan"