popmusicus
mannelijk (de)/ˈpɔpmyziˌkʏs/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die popmuziek maakt en uitvoertQuispel had zelf een grote hekel aan lui, zoals Bhagwanaanhangers en repertoiremoede popmusici, die plotseling 'het licht hadden gezien'en daar de wereld veel te luid en agressief, of juist uitermate zemelig, kond van deden.Maestro Morricone kent vele bewonderaars, ook onder muzikale vakgenoten. Zoals popmusicus en filmcomponist Henny Vrienten. De muziek die Morricone voor westernfilms maakte, was totaal nieuw in die tijd, zegt Vrienten.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek