prairiehonden
/plaatshouder taxonomie/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (knaagdieren) een geslacht van op en onder de grond levende knaagdieren uit de familie eekhoorns (Sciuridae). Ze leven op de prairies van Noord-Amerika. De dieren kunnen ongeveer 40 cm lang worden en wegen tussen de 1 en 4 kilo. In gevangenschap kunnen ze 8 tot 10 jaar oud worden met uitschieters naar 12 jaar. Vers gras is het meest gebruikte voedsel
Etymologie
* "prairiehond" met de uitgang -en
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek