prikkelbaarheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het snel geïrriteerd of ontstemd zijn als eigenschap
    De rechtbank in Lelystad legt geen celstraf op omdat de man ontoerekeningsvatbaar was. Volgens het Pieter Baan Centrum, die de man onderzocht, wordt het gedrag van hem bepaald door een paranoïde persoonlijkheidsstoornis, angst, rusteloosheid, prikkelbaarheid en woede.
  2. iets waardoor men geïrriteerd raakt

Etymologie

* afleiding van prikkelbaar

Synoniemen

erethismeopvliegendheiddysforielichtgeraaktheidgevoeligheidrusteloosheid
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek