Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
promulgatie
vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch), (politiek) openbare en officiële bekendmaking, m.n. gedaan door een staatshoofd
- (religie) afkondiging van bepaalde kerkelijke voorschriften binnen het rooms-katholicismeDe promulgatie van de Codex Iuris Canonici.
Etymologie
* Van het Franse promulgation
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek