Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

promulgatie

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch, politiek (juridisch), (politiek) openbare en officiële bekendmaking, m.n. gedaan door een staatshoofd
  2. religie (religie) afkondiging van bepaalde kerkelijke voorschriften binnen het rooms-katholicisme
    De promulgatie van de Codex Iuris Canonici.

Etymologie

* Van het Franse promulgation