Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
prototaxiet
mannelijk (de)/ˌprototɑkˈsit/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (biologie) benaming voor op een boomstam lijkende eukaryoten uit het uitgestorven geslacht , waarvan de fossielen worden gedateerd vanaf het late siluur tot het einde van het devoonDe onderzoeksresultaten lieten geen twijfel bestaan: prototaxieten passen bij geen enkele bestaande groep schimmels en planten.Na onderzoek in Munster bleek het echter geen prototaxiet te zijn, maar echt hout dat sterk is gedeformeerd, vermoedelijk palmhout.
Etymologie
* afgeleid van de wetenschappelijke naam , door de eerste beschrijver, de 19e-eeuwse Canadese paleontoloog in 1859 gevormd uit "πρῶτος" (prootos) "eerst" en Latijn "taxus" "taxus", omdat hij veronderstelde dat het om een voorloper van deze conifeer ging
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek