provoceren
Wat is de betekenis van provoceren?
provoceren betekent: (ov) een reactie oproepen, uitdagen
Betekenis
- (ov) een reactie oproepen, uitdagen
- (ov) een negatieve reactie oproepen
Voorbeelden van "provoceren" in een zin
- En zo liet hij ook deze gelegenheid om over Katarina en haar kinderen te vertellen uit zijn handen glippen. Ondanks het feit dat zijn zoon, bewust Of onbewust, hem zo goed als had geprovoceerd om het onderwerp ter sprake te brengen.
Betekenis en uitleg van provoceren
Provoceren betekent iemand prikkelen of uitdagen, vaak met de bedoeling om een reactie uit te lokken. Dit kan zowel op een speelse manier als op een serieuze manier gebeuren, afhankelijk van de context.
Je gebruikt het woord 'provoceren' vaak in situaties waarin iemand bewust iets zegt of doet om anderen te irriteren of te stimuleren tot een bepaalde reactie. Het kan ook betrekking hebben op kunst of communicatie, waar een kunstenaar of spreker de grenzen opzoekt om het publiek aan het denken te zetten. De nuance kan variëren van luchtig en humoristisch tot ernstig en confronterend.
Voorbeelden
- De komiek besloot het publiek te provoceren met scherpe grappen over actuele thema's.
- Tijdens de debatwedstrijd probeerde de tegenstander de spreker te provoceren door hem te beschuldigen van onwaarheden.
- De kunstenaar wilde met zijn installatie de toeschouwers provoceren en hen aanzetten tot discussie over de maatschappij.
Woordoorsprong
Het woord 'provoceren' komt van het Latijnse 'provocare', wat 'uitdagen' of 'oproepen' betekent. Dit laat zien dat het woord van oudsher al de connotatie heeft van het uitlokken van reacties.
Veelgestelde vragen over provoceren
Wat is de betekenis van provoceren?
provoceren betekent: (ov) een reactie oproepen, uitdagen
Hoeveel betekenissen heeft provoceren?
provoceren heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Hoe gebruik je provoceren in een zin?
Voorbeeld: “En zo liet hij ook deze gelegenheid om over Katarina en haar kinderen te vertellen uit zijn handen glippen. Ondanks het feit dat zijn zoon, bewust Of onbewust, hem zo goed als had geprovoceerd om het onderwerp ter sprake te brengen.”
Etymologie
* van het Franse provoquer of het Latijnse provocare ()