prozaschrijver

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die (verzonnen) verhalen schrijft
    Emile Verhaeren (1855-1916); Belgisch, Franstalig symbolist, dichter en prozaschrijver.
    In 1980 verschijnt zijn eerste roman 'Verwoest Arcadië' een autobiografisch werk. Samen met 'Over de bergen', 'De klopgeest' en 'Hercules', wordt het een van zijn bekendste boeken. Hij ontpopt zich als gevierd prozaschrijver, maar blijft zijn dichterschap altijd trouw. In totaal publiceert hij zo'n vijftien bundels.