Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
ptc
mannelijk (de)/ˌpeteˈse/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (natuurkunde) materiaal met een positief verloop van de elektrische weerstand met de temperatuurHalfgeleiders zijn in de regel NTC's, terwijl metalen PTC's zijn.
- (techniek) een element van 1) vervaardigd gebruikt om temperaturen te metenEr zijn verschillende types in omloop die gebruikt kunnen worden om een aan-uit schakelaar te bedienen (een gewone PTC of NTC weerstand kan daarvoor gebruikt worden), maar enkel de Pt100 en Pt1000 zijn lineair genoeg voor nauwkeurige temperatuurmetingen.
- (techniek) een weerstandpyrometer op 2) gebaseerdDe eerste weerstandpyrometers gebruikten een lineaire PTC zoals platinadraad
Etymologie
*(initiaalwoord) voor positieve temperatuurcoëfficiënt
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek