punctuatie
vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het plaatsen van leestekens in een tekst
- het benadrukken van ietsHet werpen van een speer is esthetisch het hoogst haalbare omdat het de enige discipline is waar water en vuur zo harmonieus worden gemengd. Een dynamische aanloop van dertig meter die op zijn paroxisme abrupt wordt beëindigd om uit te barsten in het explosieve geweld van torso, schouder en arm. De rest, de vlucht van de speer, is poëzie: een komma van metaal als hemelse punctuatie. NRC Sylvain Ephimenco 25 september 2000 [https://www.nrc.nl/nieuws/2000/09/25/water-en-vuur-7511628-a563936 Water en vuur]
Etymologie
*afgeleid van het Franse ponctuation () [https://fr.wiktionary.org/wiki/ponctuationFrançais Wiktionnaire]
Vertalingen
Engelspunctuation, interpunction
Fransponctuation
Spaanspuntuación
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek