puntkomma

/xxxx/

Wat is de betekenis van puntkomma?

puntkomma betekent: (taalkunde) een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)

Voorbeelden van "puntkomma" in een zin

  • Na een puntkomma volgt geen hoofdletter.
  • Een puntkomma staat – net als een punt – in principe tussen twee complete (i.e. met een persoonsvorm) zinnen.
  • Bij een puntkomma klinken de deelzinnen als zelfstandige zinnen met elk een eigen intonatie.

Betekenis en uitleg van puntkomma

Een puntkomma is een leesteken dat wordt gebruikt om twee verwante zinnen of delen van een zin van elkaar te scheiden. Het is sterker dan een komma maar minder definitief dan een punt, waardoor het een handige manier is om complexere zinnen te structureren.

Je gebruikt een puntkomma vaak om twee onafhankelijke zinnen te verbinden die een nauwe relatie tot elkaar hebben. Dit leest vaak prettiger dan wanneer je ze als aparte zinnen zou schrijven. Daarnaast kan een puntkomma ook gebruikt worden om items in een opsomming te scheiden, vooral wanneer deze items zelf al komma's bevatten, wat de leesbaarheid vergroot.

Voorbeelden

  • Ik heb de presentatie afgemaakt; nu kan ik me richten op de volgende deadline.
  • In de winkel vond ik alles wat ik nodig had: appels, bananen, en peren; melk, kaas, en yoghurt.
  • Hij houdt van reizen; zijn favoriete bestemming is Japan.

Woordoorsprong

Het woord 'puntkomma' is samengesteld uit de woorden 'punt' en 'komma', die beide verwijzen naar de specifieke leestekens die het markeert.

Veelgestelde vragen over puntkomma

Wat is de betekenis van puntkomma?

puntkomma betekent: (taalkunde) een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)

Wat zijn synoniemen van puntkomma?

Synoniemen van puntkomma zijn: kommapunt.

Hoe gebruik je puntkomma in een zin?

Voorbeeld: “Na een puntkomma volgt geen hoofdletter.

Etymologie

* In de betekenis van ‘leesteken’ voor het eerst aangetroffen in 1769

Vertalingen

Engelssemicolon
Franspoint-virgule
DuitsSemikolon
Spaanspunto y coma
Italiaanspunto e virgola
Japansセミコロン, semikoron
Poolsśrednik