puntkomma
/xxxx/
Wat is de betekenis van puntkomma?
puntkomma betekent: (taalkunde) een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)
Voorbeelden van "puntkomma" in een zin
- Na een puntkomma volgt geen hoofdletter.
- Een puntkomma staat – net als een punt – in principe tussen twee complete (i.e. met een persoonsvorm) zinnen.
- Bij een puntkomma klinken de deelzinnen als zelfstandige zinnen met elk een eigen intonatie.
Etymologie
* In de betekenis van ‘leesteken’ voor het eerst aangetroffen in 1769
Vertalingen
Engelssemicolon
Franspoint-virgule
DuitsSemikolon
Spaanspunto y coma
Italiaanspunto e virgola
Japansセミコロン, semikoron
Poolsśrednik
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek