querulant

mannelijk (de)/kweryˈlɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die voortdurend klaagt over onrecht dat hem zou zijn aangedaan
Hij is een notoire querulant.

* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘klager’ voor het eerst aangetroffen in 1847

Engelscomplainer

Fransquérulent

DuitsQuerulant

Spaansquejón

Italiaanslamentoso