rang
Wat is de betekenis van rang?
rang betekent: een plaats binnen een bepaalde hiërarchie
Betekenis
- een plaats binnen een bepaalde hiërarchie
- (wiskunde) het maximale aantal lineair onafhankelijke vectoren in een stelsel
Voorbeelden van "rang" in een zin
- Hij had een vrij hoge rang.
- De rang van de matrices AAT en ATA is hetzelfde en beperkt door de kleinere van de twee.
Betekenis en uitleg van rang
Het woord 'rang' verwijst naar de positie of status die iemand of iets heeft binnen een bepaalde hiërarchie of ordening. Het kan zowel betrekking hebben op sociale, militaire als organisatorische structuren.
Je gebruikt 'rang' vaak wanneer je het hebt over de plaats die een persoon of object inneemt in een bepaalde context. Denk aan militaire rangen, waar soldaten worden ingedeeld op basis van hun functie en ervaring. Het kan ook slaan op de volgorde van items of mensen, bijvoorbeeld bij wedstrijden of classificaties.
Voorbeelden
- In het leger heeft elke soldaat een specifieke rang die zijn verantwoordelijkheden en bevoegdheden bepaalt.
- Tijdens het toernooi eindigde hij op de tweede rang, wat hem een plek in de finale opleverde.
- De rang van de boeken in de bibliotheek is belangrijk om ze snel te kunnen terugvinden.
Woordoorsprong
Het woord 'rang' komt van het Oudgermaanse 'hrangwō', wat 'een rij' of 'een lijn' betekent.
Veelgestelde vragen over rang
Wat is de betekenis van rang?
rang betekent: een plaats binnen een bepaalde hiërarchie
Hoeveel betekenissen heeft rang?
rang heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft rang?
rang is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je rang in een zin?
Voorbeeld: “Hij had een vrij hoge rang.”
Etymologie
* Van het Franse rang (1584) van reng (12e eeuw): "kring der rechtspersonen bij een geding", zelf weer afkomstig van het Frankische *hring (ring)