rang

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een plaats binnen een bepaalde hiërarchie
    Hij had een vrij hoge rang.
  2. wiskunde (wiskunde) het maximale aantal lineair onafhankelijke vectoren in een stelsel
    De rang van de matrices AAT en ATA is hetzelfde en beperkt door de kleinere van de twee.

Etymologie

* Van het Franse rang (1584) van reng (12e eeuw): "kring der rechtspersonen bij een geding", zelf weer afkomstig van het Frankische *hring (ring)

Vertalingen

Engelsgrade, rank, rate
Spaansgrado, rango

Verwante woorden

rangcijferrangcijfersrangcorrelatiecoëfficiëntrangerangeerrangeerbewegingrangeerbewegingenrangeerderangeerdeelrangeerdenrangeerderrangeerders
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek