recensent

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep (beroep) iemand die een deskundige en onafhankelijke beoordeling geeft van een product, zoals een boek of voorstelling
    De recensent had veel kritiek op dat boek.

Etymologie

* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘die beoordelingen geeft’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1787

Verwante woorden

receiverreceiversrecenseerrecenseerderecenseerdenrecenseertrecensenterecensentenrecenserenrecensierecensie-exemplaarrecensie-exemplaren
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek