rechter
mannelijk (de)/ˈrɛxtər/
Wat is de betekenis van rechter?
rechter betekent: (juridisch) (beroep) persoon die rechtspreekt, persoon die een oordeel velt
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) (beroep) persoon die rechtspreekt, persoon die een oordeel velt
Voorbeelden van "rechter" in een zin
- Een van de weinigen die de verslagen heeft ingezien was de Nederlandse rechter Bert Röling, die namens Nederland lid was van het internationale militaire tribunaal in Tokyo.
- In 2002 ging Gil voor de bijl: hij werd door de rechter uit zijn ambt gezet wegens het verduisteren van 400 miljoen euro aan gemeentegelden. [http://www.volkskrant.nl/archief/spaanse-schurk-met-allure~a676029/ www.volkskrant.nl]
Etymologie
[https://books.google.nl/books?id=OZepBgAAQBAJ&lpg=PA151&ots=wyOMG2lTJ8&dq=%22rechter%20gezet%22&hl=nl&pg=PA151#v=onepage&q=%22rechter%20gezet%22&f=false Mijn vaartijd (2004) lulu.com]; ; p. 151;geraadpleegd 2017-04-06
Uitdrukkingen
- Naar de rechter stappen — Vanwege een geschil naar de rechter gaan
- Rechter in eigen zaak zijn — Oordelen in iets waar men zelf zeer nauw bij betrokken is (≈ Voor eigen rechter spelen)
- [Voor] eigen rechter spelen — In een kwestie het recht geheel in eigen handen nemen, terwijl men daarvoor niet in de juiste positie is
Vertalingen
Engelsjudge, right
Fransjuge
DuitsRichter, rechts
Spaansjuez, derecho
Poolssędzia
Zweedsdomare, höger
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek