rechtsgeschiedenis
vrouwelijk (de)
Wat is de betekenis van rechtsgeschiedenis?
rechtsgeschiedenis betekent: de wetenschappelijke bestudering van de geschiedenis van het recht en de wetgeving
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de wetenschappelijke bestudering van de geschiedenis van het recht en de wetgeving
Voorbeelden van "rechtsgeschiedenis" in een zin
- Racer streed zijn strijd samen met Neerlands bekendste patriottenleider, Joan Derk van der Capellen tot den Pol. Racer, groot kenner van de Overijsselse rechtsgeschiedenis, leverde Van der Capellen de juridische munitie om de diensten aan te vallen. In 1785 leidde dat tot succes en schaften de Staten van Overijssel de diensten definitief af.
- Op de beelden verheft Jansen zijn stem voor een collegezaal vol rechtenstudenten. Die zijn volgens de hoogleraar Rechtsgeschiedenis een ,,stelletje lamzakken". Ze zouden trotser moeten zijn op hun vakgebied, vindt Jansen.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek