rechtspraak
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈrɛx(t)sprak/
Wat is de betekenis van rechtspraak?
rechtspraak betekent: (juridisch) is het proces waarin door een rechter een oordeel wordt gevormd over een rechtszaak
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) is het proces waarin door een rechter een oordeel wordt gevormd over een rechtszaak
Voorbeelden van "rechtspraak" in een zin
- Het beginsel van machtenscheiding, volgens de toenmalige Franse opvattingen, leidde tot een afzonderlijke en onafhankelijke rechterlijke macht, maar alleen voor civiele rechtspraak en strafrechtspraak.
- 'Gij zult in de rechtspraak de persoon niet aanzien; gij zult de onaanzienlijke evenzeer horen als de aanzienlijke.
Veelgestelde vragen over rechtspraak
Wat is de betekenis van rechtspraak?
rechtspraak betekent: (juridisch) is het proces waarin door een rechter een oordeel wordt gevormd over een rechtszaak
Welk woordgeslacht heeft rechtspraak?
rechtspraak is een mannelijk/vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je rechtspraak in een zin?
Voorbeeld: “Het beginsel van machtenscheiding, volgens de toenmalige Franse opvattingen, leidde tot een afzonderlijke en onafhankelijke rechterlijke macht, maar alleen voor civiele rechtspraak en strafrechtspraak.”
Vertalingen
Engelsjurisdiction
Fransjuridiction, jurisprudence
DuitsRechtsprechung
Spaansjurisdicción
Zweedsjurisdiktion
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek