rechtspraak
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈrɛx(t)sprak/
Wat is de betekenis van rechtspraak?
rechtspraak betekent: (juridisch) is het proces waarin door een rechter een oordeel wordt gevormd over een rechtszaak
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) is het proces waarin door een rechter een oordeel wordt gevormd over een rechtszaak
Voorbeelden van "rechtspraak" in een zin
- Het beginsel van machtenscheiding, volgens de toenmalige Franse opvattingen, leidde tot een afzonderlijke en onafhankelijke rechterlijke macht, maar alleen voor civiele rechtspraak en strafrechtspraak.
- 'Gij zult in de rechtspraak de persoon niet aanzien; gij zult de onaanzienlijke evenzeer horen als de aanzienlijke.
Vertalingen
Engelsjurisdiction
Fransjuridiction, jurisprudence
DuitsRechtsprechung
Spaansjurisdicción
Zweedsjurisdiktion
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek