rechtsvordering

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. eis tot rechtsbescherming; handeling waarmee men de rechter verzoekt zich over een bepaalde zaak uit te spreken
    Maar zelf wist hij te weinig, hij liep naar de bibliotheek, pakte een exemplaar van het wetboek, bladerde naar het wetboek van rechtsvordering en ging doodeenvoudig zitten studeren.

Verwante woorden

rechaudrechaudjerechaudsrechercherecherche-eenheidrecherchebijstandsteamrecherchebureaurecherchebureausrecherchecapaciteitrecherchechefrecherchechefsrecherchedienst
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek