rechtszitting

vrouwelijk (de)/ˈrɛx(t)sɪtɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) onderdeel van een proces waar het geschil wordt besproken met de rechter(s)
    Tijdens de rechtszitting houdt de officier van justitie zijn requisitoir en de advocaat zijn pleidooi.
    Die zaak liep hoog op met rechtszittingen tot gevolg, waarbij over en weer verwijten werden geformuleerd.

Vertalingen

Engelstrial
Fransprocès
DuitsGerichtsverhandlung
Spaansproceso judicial
Zweedsjuridisk process