rechtvaardigingsgrond

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) die omstandigheid waardoor het strafbaar feit zijn wederrechtelijk karakter verliest, dus niet langer in strijd is met de wet
    De rechtvaardigingsgrond rechtvaardigt als het ware het misdrijf omdat hij als gevolg heeft dat in andere omstandigheden onaanvaardbaar gedrag nu wel toegelaten is.

Vertalingen

DuitsRechtfertigungsgrund

Verwante woorden

rechaudrechaudjerechaudsrechercherecherche-eenheidrecherchebijstandsteamrecherchebureaurecherchebureausrecherchecapaciteitrecherchechefrecherchechefsrecherchedienst
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek