Reet

mannelijk/vrouwelijk (de)/ret/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een (soms opengereten) spleet, kier
Doordat onze kat er vaak haar klauwen aan aanscherpte, zat die oude leunstoel vol reten.
dysfemisme, vulgair (dysfemisme) (vulgair) kont, billen, achterwerk, anus
hij had die dag een stekende pijn in zijn reet
figuurlijk (figuurlijk) gebruikt om minachting of afkeer uit te drukken
De kaartjes voor het feest waren belachelijk duur, maar er was geen reet te beleven.
jongerentaal (jongerentaal) heel erg, in de vorm "rete-" gebruikt als linkerdeel van samengestelde bijvoeglijke naamwoorden als versterker van het rechterdeel
Zij heeft echt een retegoed boek geschreven.
landbouw (landbouw) plaats waar het vlas te weken wordt gelegd

*[3] van "reten"

DuitsRiefe, Riss, Arsch

Spaansculo