regel
mannelijk (de)/ˈreɣəɫ/
Wat is de betekenis van regel?
regel betekent: (letterkunde) een horizontaal stuk tekst op een bladzijde
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (letterkunde) een horizontaal stuk tekst op een bladzijde
- (letterkunde) een vers in een gedicht, versregel
- een voorschrift, richtlijn, norm, standaard
- (bouwkunde) een houten lat of rib van een bepaalde afmeting
- afspraak; regeling
Voorbeelden van "regel" in een zin
- Er waren maar drie regels in haar Hippie Daycare: iedereen moest een Hawaii shirt aan tijdens het verblijf in haar tuin, je kon tegen een
- zullen we vandaag het regelwerk aanbrengen, Jan?Dan kunnen we daar morgen de gipsplaten op vastzetten
- Maar pas in 1868 ontstond de vertrouwensregel, een regel van ongeschreven Staatsrecht waardoor de ministeriële verantwoordelijkheid echt betekenis kreeg.
- Alleen dan kan namelijk tot een objectieve regel worden gekomen, vrij van persoonlijke inkleuringen.
Etymologie
*Ontleend aan het Volkslatijnse *rẹgọla, klassiek regula ("lat, regel").
Uitdrukkingen
- in de regel
- geler, gerel
Vertalingen
Engelsline, line, rule
Fransligne, ligne, règle
DuitsZeile, Zeile, Regel
Spaanslínea, línea, pauta
Russischстрочка, правило
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek