regering

vrouwelijk (de)/reˈɣerɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

regering (regering) een groep van personen die een land bestuurt, specifiek het staatshoofd en alle ministers
De regering van België heeft het zwaar te verduren gekregen met de economische crisis van het afgelopen jaar.
Denemarken ook nauwelijks, in de pers hadden ze het uitgebreid gehad over de gemoedelijke verhouding tussen de Deense bevolking en de Duitse gasten. De koning en de regering van Denemarken zaten nog op hun plaats en de samenwerking leek uitstekend te functioneren binnen de Germaanse verbroedering.
Maar nadat Boedapest zijn equivalent van het Slânsky-proces had doorgemaakt, werden de demonstraties steeds oncontroleerbaarder en ontwikkelden zich tot een opstand tegen alles waar de partij en regering voor stonden, geleidelijk aan met gewapende groepen.

* van regeren .

militaire regering — een regering, die gevormd is door hohe militairen, een junta

Engelsgovernment, administration

Fransgouvernement

DuitsRegierung, Junta, Militärjunta

Spaansgobierno

Italiaansgoverno

Poolsrząd

Zweedsregering