Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
rekwisitoor
onzijdig (het)/ˌrekwiziˈtor/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) aanklacht van de officier van justitie tijdens een strafproces, waarin hij de feiten op een rijtje zet, zijn mening geeft over het bewijs en een bepaalde straf eistBijv. Vincent Buglios, de ‘procureur’ die het rekwisitoor van de Mansonzaak heeft opgesteld. Die heeft daar een prachtig boek over geschreven.
- (figuurlijk) uitgebreid betoog waarom iets of iemand niet deugtHii leverde nu een striemend en emotioneel rekwisitoor tegen de wijze waarop deze kleine kliek de naam van de Griekse strijdkrachten door het slijk had gehaald.
Etymologie
*van "réquisitoire"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek