rel
mannelijk (de)/rɛl/
Wat is de betekenis van rel?
rel betekent: een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden
- (figuurlijk) gebeurtenis die opschudding wekt
- (dierkunde) (verouderd) gang van muis en andere knaagdieren
- (meestal in samenstellingen) een ondiepe, gegraven geul in de duinen waarin zich kwelwater kan verzamelen
Voorbeelden van "rel" in een zin
- Na de geruchtmakende arrestatie van die bekende leider kwam het tot relletjes.
- De moord leidde tot een diplomatieke rel tussen Duitsland en Rusland. Duitsland zette in december twee Russische diplomaten uit. Moskou beantwoordde dat met de uitwijzing van twee Duitse diplomaten.
- Deze rel is ideaal voor salamanders, kikkers en padden, maar ook vogels komen er graag.
Etymologie
*[3][4]: Nevenvorm van "ril".
Vertalingen
Engelsriot
Fransémeute, baroufle
DuitsAufstand, Aufruhr, Krawall
Spaansdisturbio, tumulto
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek