rel

mannelijk (de)/rɛl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden
Na de geruchtmakende arrestatie van die bekende leider kwam het tot relletjes.
figuurlijk (figuurlijk) gebeurtenis die opschudding wekt
De moord leidde tot een diplomatieke rel tussen Duitsland en Rusland. Duitsland zette in december twee Russische diplomaten uit. Moskou beantwoordde dat met de uitwijzing van twee Duitse diplomaten.
dierkunde, verouderd (dierkunde) (verouderd) gang van muis en andere knaagdieren
(meestal in samenstellingen) een ondiepe, gegraven geul in de duinen waarin zich kwelwater kan verzamelen
Deze rel is ideaal voor salamanders, kikkers en padden, maar ook vogels komen er graag.

*[3][4]: Nevenvorm van "ril".

Engelsriot

Fransémeute, baroufle

DuitsAufstand, Aufruhr, Krawall

Spaansdisturbio, tumulto