relatiebreuk

mannelijk/vrouwelijk (de)/rəˈla(t)sibrøk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het beëindigen van een liefdesverhouding tussen partners
Annemijn (33) heeft spijt van haar relatiebreuk. Ze mist haar ex meer dan ze ooit had verwacht.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek