remming

vrouwelijk (de)/ˈrɛmɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

waterbeheer, scheepvaart (waterbeheer), (scheepvaart) langgerekt raamwerk van houten palen dat, ter bescherming tegen aanvaringen van een brug, kade, sluis en dergelijke in het water langs de oever is geplaatstWachtende schepen kunnen er tijdelijk aan vastmaken.
Achter de remming lag een werkschuit afgemeerd.
medisch (medisch) verzwakking van de werking van een prikkel
psychologie (psychologie) onderdrukking van gedrag of gevoelens

* van remmen

Engelsinhibition

Fransinhibition

DuitsInhibition