renaissance
mannelijk/vrouwelijk (de)/rənɛˈsɑ̃sə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (geschiedenis) in Europa de overgang tussen middeleeuwen en nieuwe tijd die gekenmerkt wordt door een op de klassieke oudheid geïnspireerde bloei van kunsten en letteren
- (figuurlijk) begin van een krachtige ontwikkeling die aan een eerdere bloeitijd herinnert
Etymologie
*van "renaissance", dat weer afgeleid is van "renaître" "herboren worden"; in de betekenis van ‘stijlvernieuwing’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1844
Vertalingen
SpaansRenacimiento, renacimiento
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek