respectabiliteit

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de mate waarin iets respect en bewondering afdwingt
    Het was de kamer waarin niet werd gewoond, het heiligdom van respectabiliteit dat werd gereserveerd voor bezoekers, voor gesprekken met aspirant-huurders en soms, bij heel bijzondere gelegenheden, voor het theeuurtje op zondagmiddag.
  2. iets dat bewondering afdwingt

Etymologie

*afleiding van respectabel