retentie

vrouwelijk (de)/reˈtɛn(t)si/

Wat is de betekenis van retentie?

retentie betekent: (scheikunde) ophouding, het vertraagd afgeven of vasthouden van iets

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. scheikunde (scheikunde) ophouding, het vertraagd afgeven of vasthouden van iets
  2. juridisch (juridisch) ophouding, vasthouding
  3. medisch (medisch) ophouding of terughouding van stoffen die normaal door het lichaam verplaatst of afgescheiden worden
  4. tijdelijke opslag van overtollig oppervlaktewater, (retentiebekken, retentiegebied)

Voorbeelden van "retentie" in een zin

  • Chromatografie is gebaseerd op een verschil in retentie bij het doorspoelen van een kolom.

Etymologie

*via "rétention" van Latijn "retentio", in de betekenis van ‘ophouding’ aangetroffen vanaf 1568

Vertalingen

Engelsretention
Fransrétention
Spaansretención