reus

mannelijk (de)/røs/

Wat is de betekenis van reus?

reus betekent: een buitengewoon grote man

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een buitengewoon grote man

Voorbeelden van "reus" in een zin

  • In sprookjes komen vaak reuzen voor.

Betekenis en uitleg van reus

Een reus is een wezen dat aanzienlijk groter is dan een normaal mens, vaak afgebeeld in verhalen en mythologieën. Ze worden vaak gekarakteriseerd door hun immense kracht en soms ook door hun onhandigheid of goedhartigheid.

Het woord 'reus' wordt vaak gebruikt in de context van sprookjes en legendes, waar reuzen zowel antagonisten als beschermers kunnen zijn. In een bredere zin kun je het ook gebruiken om iemand te beschrijven die bijzonder groot of sterk is, bijvoorbeeld in sport of andere fysieke activiteiten. Soms heeft het een speelse of overdreven nuance, vooral in informele gesprekken.

Voorbeelden

  • De reus uit het verhaal maakte iedereen bang met zijn enorme schaduw.
  • Hij voelde zich als een reus toen hij zijn vrienden optilde tijdens het feest.
  • In de film was de reus een vriendelijke figuur die de kinderen hielp met hun problemen.

Woordoorsprong

Het woord 'reus' komt van het Oudfranse 'geant', dat is afgeleid van het Latijnse 'gigantem', wat 'reuzen' betekent.

Veelgestelde vragen over reus

Wat is de betekenis van reus?

reus betekent: een buitengewoon grote man

Welk woordgeslacht heeft reus?

reus is een mannelijk (de).

Wat zijn synoniemen van reus?

Synoniemen van reus zijn: gigant.

Hoe gebruik je reus in een zin?

Voorbeeld: “In sprookjes komen vaak reuzen voor.

Etymologie

* In de betekenis van ‘gigant’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285

Vertalingen

Engelsgiant
Fransgéant
DuitsRiese
Spaansgigante
Italiaansgigante
Russischвеликан
Poolsolbrzym, gigant
Zweedsjätte
Deenskæmpe