rib

mannelijk/vrouwelijk (de)/rɪp/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

anatomie (anatomie) elk van de platte, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten
Zijn ribben waren gebroken en hij was in levensgevaar.

* In de betekenis van ‘dun been in borstkas’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

zijn ribben waren te tellen — hij was zo mager dat er geen vet meer op zijn borstkas aanwezig was

Engelsrib, costa

Franscôte

DuitsRippe

Spaanscostilla

Italiaanscosta

Turkskaburga, kaburga kemiği, eğe

Zweedsrevben

Deensribben