roddelen

/ˈrɔdələ(n)/

Betekenis

werkwoord

op een vervelende manier over anderen praten
Ik kon niet meer interrumperen, niet vloeken, niet roddelen of oordelen.

* Leenwoord uit het Jiddisch, in de betekenis van ‘kwaadspreken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1865-1870

Engelsgossip

Franscancaner, jaser

Duitsdurchhecheln, klatschen, tratschen

Spaanschismear, cotillear, chismorrear

Deenssladre